जनप्रतिनिधि मित्रलाई पत्र

प्रिय जनप्रतिनिधि मित्र, उहिले गाउँमा सँगसँगै हुर्किँदा तँ-तँ को साइनो भएको कारण अहिले अधबैँसे हुँदा कम्तीमा ‘तिमी’ भनेर सम्बोधन गर्ने हक मिल्छ होला । यही सानो अनौपचारिकताका साथ कुराको पोको…

हेडसरलाई पत्र

आदरणीय हेडसर, आफू विद्यालय पढ्दा ‘श्रीमान् प्रधानाध्यापकज्यू’ भनेर तपाईँको जस्तो कुर्सीमा बस्ने व्यक्तिलाई सम्बोधन गरेको मलाई सम्झना छ । विद्यालय छोडेपछि भने मेरो व्यवसायिक संगत नै बढी प्रिन्सिपल, भाइस प्रिन्सिपल,…

मलाई चिन्न चाहने मानिसप्रति

सामान्यतया: कसैको बारेमा लेख्दा वा बोल्दा आफूले राम्रोसँग चिनिसकेको मानिस नै छानिन्छ । मचाहिँ अलिकति अलग परिस्थितिमा छु । म यहाँ आफूले गहिरो संगत गरेर चिनेको भन्दा मलाई चिन्न र…

अब कथा सुन्ने पालो हाम्रो

प्यारो छोरा, म अहिले धुलिखेलस्थित काठमाडौँ बिश्वविद्यालयको एउटा कोठामा बसेर यो पत्र लेख्दैछु। तिमी अर्को कोठामा आफ्नै धुनमा छौ। म आफू तिमीजत्रो हुँदा र उच्चशिक्षाका लागि विश्वविद्यालय प्रवेश गर्न लाग्ने…

खै, जागिर पो होला कि नहोला

दुईहजार सन्ताउन्न साल साउनको कुरा — “हाउ मालदाइ, केयुमा भ्याकेन्सी खुल्या’ छ है। राम्रो संस्था भन्छन्, कि ट्राइ मार्ने हो”? हातको पत्रिका देखाउँदै मेरो भूतपूर्व रूमपार्टनरले सुनायो। रजिष्ट्रारको नाममा जारी…

बिस्कुनको विमोचन

जेठको अन्तिम दिन। शहरको होहल्लाबाट टाढा, गाउँको पुछार, धुलिखेलको बाँसघारी पुग्नु अगावै आउने घुम्तीमाथिको सानो जंगल, अलिकति खुटकिला चढेपछि भेटिने गाउँ पुछारको नीलकण्ठेश्‍वर मन्दिर, मन्दिरको छेउमा प्रकाशन गृह, नजिकै पाल…